✅ Bestellen in de webshop? In Volendam-Edam wordt het gebracht! Dus gratis bezorging! ✅

Papa

Gepubliceerd op 6 mei 2022 om 09:04

Ik voelde al heel jong dat er iets niet klopte. Mijn vader overleed plotseling toen ik een baby was. Qua postuur paste ik niet in beide families, ze waren allemaal slank op jonge leeftijd. Ik leek niet op ze. Dacht altijd: “waarom ben ik zo groot en zwaar?" Het paste niet in het plaatje. Ik weet nog dat toen ik jong was een keer aan mijn moeder vroeg wie mijn vader was. Ze zei dat hij dood was en ik dat best wist.

Toen ik vijfenveertig was confronteerde ik mijn moeder hier nogmaals mee en vroeg dus weer wie mijn vader was. Ze werd woest, had haar nog nooit zo boos gezien. Heb het verder maar laten rusten want ik wist genoeg. Iemand die zo boos wordt toont aan dat er een vreselijk verdriet achter zit. 

Ik begon mijn zoektocht en negen jaar later vond ik mijn antwoord. Ik had vierenvijftig jaar in een leugen geleefd. Mijn moeder, zij was inmiddels overleden, had haar geheim meegenomen. Er waren mensen die het wisten maar zwegen, en nog steeds.

Mijn antwoord vond ik door enkele aanwijzingen die ik tegenkwam na mijn moeders overlijden en een “nicht van vaderskant."
Ik ben haar tot op de dag van vandaag eeuwig dankbaar. Door haar woorden kwam ik erachter dat mijn biologische vader een vriend was van “mijn vaderskant."

Mijn moeder was verliefd op hem geworden en een maand nadat ze trouwde met “mijn vader” maakte zij een slippertje en werd ik verwekt.

Ik snapte dat het een schande was vroeger en dat zij zich schaamde maar zij bleef haar levenlang dit geheim voor mij verborgen houden en dat deed zeer. Heel zeer.

Helaas kon ik mijn vader niet opzoeken omdat hij al lang geleden overleden is maar ik heb wel foto’s en meer info van hem weten te bemachtigen. Zo heb ik toch mijn Pa een beetje leren kennen. 

Het verdriet zal altijd wel blijven dat ik mijn vader nooit heb gekend maar ik heb het mijn moeder desondanks alles wel vergeven. 

Dat verdriet en teleurstelling bij haar ging zo diep dat ze mij ook afstootte. Ik herinnerde haar aan hem, ik leek op hem en dat deed zeer. Nooit kon ik iets goed doen bij haar.

De weg naar haar hart was ook voor mij afgesloten. 

 

 


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.