✅ Bestellen in de webshop? In Volendam-Edam wordt het gebracht! Dus gratis bezorging! ✅

Een healing op afstand

Gepubliceerd op 22 april 2022 om 09:33

Mijn allereerste ervaring met het spontaan uittreden is jaren geleden. Ik had een fb pagina en iemand (hierna J in het verhaal) gaf daar een reactie op een berichtje dat ik plaatste. Ik reageerde en kreeg van haar een privé berichtje. Zij had na jaren een vriendin teruggevonden maar zij lag terminaal in een hospice.

Ze vertelde dat haar vriendin verschrikkelijk veel pijn had en toen hoorde ik: "Ga maar helpen"!
Ik wist gewoon wat ik moest doen, heel apart, en ik bood aan om een healing op afstand te geven voor de pijn maar dat mevrouw zelf toestemming moest geven. Zo gezegd zo gedaan, zij vroeg haar vriendin of ze dat wilde en het antwoord was graag dus ik sprak met J een tijd af voor die avond.

Ik ging zitten, boven, in een stoel en sloot mijn ogen om de healing te gaan geven. Plotseling stond ik in een kamer en zag een bed met een vrouw erin, de tafel, stoelen, plant en alles wat er nog meer instond zag ik. Ik liep naar het bed toe en gaf de vrouw een healing. Zichtbaar werd zij rustiger en zodra ik klaar was zat ik weer in mijn stoel. Hè, hoe dan? Wat was er nou gebeurd? Ik was echt verbaasd hoe dit nou kon. Ik had niets gevraagd, kon zelf niet uittreden, ik snapte er niks van maar begreep wel dat het iets heel bijzonders was. Ik was gewoon 185 km verderop in een Hospice geweest. 

Ik wilde dit checken, of het klopte dat die kamer er zo uitzag en ik kreeg een ja! Toen was ik nog verbaasder. Veel later vroeg ik aan mijn gidsen hoe dit kon en het antwoord was:"Wij brengen jou daar waar het nodig is". Dat was een duidelijk antwoord.

Na de eerste healing gaf ik er nog twee op verzoek, het hielp bij de pijn en weer was ik bij de vrouw aanwezig. Om even dit verhaal een stuk korter te maken spring ik even naar de laatste healing. 
Ik stond weer in de kamer en ik ging op de rand van het bed zitten, ik nam de vrouw in mijn armen en wiegde haar heen en weer. Na een paar minuten zag ik dat zij volledig ontspande en in slaap viel. Ik legde haar neer en ik was weer terug. Beneden aangekomen stuurde ik J weer een berichtje en toen bleek dat zij niet in slaap viel maar was overleden in mijn armen.

Jullie snappen wel dat ik zeer dankbaar ben dat ik dit met heel veel liefde mag doen en wanneer er door mijn gidsen wordt gevraagd om te helpen is die hulp uiteraard ook gratis. En zo zie je maar dat tijd en ruimte geen probleem is.

 

 


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.